…
Mutluluk anlarımız çiğ taneleri gibidir. Gecenin soğuk gizeminde belirirler. Sabahın ilk ışıklarıyla bir anlığına parlarlar ve sonrasında buharlaşıp giderler. Bu yüzden
zordur bu anları yakalamak. Üstelik çok küçük şeylerdir o anlarda yaşananlar. Bu yüzden kimi kez daha büyük şeyleri ararken onları kaybederiz. Aslında o anların istediği tek şey,biraz dikkatli bakmamızdır. Ayrıntıda boğulmadan,ayrıntıyı fark edebilmemizdir. Ama çoğumuz çiğ tanesini görmek yerine gecenin soğuğuna teslim oluruz. Biz teslim oldukça; gözlerimizi buzla kaplar soğuk ve sonunda çiğ tanelerini fark edemeyecek kadar körleşiriz. Ve zordur o buzları çözmek,gayret ve yürek sıcaklığı gerekir. Kimimiz başarır buzlardan kurtulmayı,kimimiz sonsuza dek kör.
Bu yüzden şunun bilmemiz gerekir;önemli olan bakmak değil görebilmektir.Buzları çözecek sıcaklığı yürekte bulmaktır.Ve bir sabah kalktığında geceden kalan son soğuğu değil;avuçlarındaki çiğ tanesini hissedebilmektir.
